برای اثر گذاری یک واکسن در پیشگیری به عفونت ها لازم است پس از تجویز واکسن مربوطه سیستم ایمنی تحریک و فعال شود و با ایجاد مقادیر کافی پادتن (آنتی بادی) فرد را در برابر ابتلا به آن عفونت مقاوم نماید. در بیماران مبتلا به سرطان که شیمی درمانی می شوند سیستم ایمنی هم بدلیل خود بیماری سرطان و هم تاثیر داروهای شیمی درمانی بر سیستم ایمنی و سرکوب آن کارایی لازم را ندارد. لذا بدنبال واکسیناسیون پاسخ ایمنی کافی و اثر بخشی ایجاد نمی شود و کارایی لازم را نخواهد داشت . واکسن های حاوی ویروس ضعیف شده (مثل واکسن سرخک، سرخچه و...) در این دسته از بیماران مضر و خطر آفرین است و میتواند منجر به ابتلا به عفونت گردد. واکسن هایی که حاوی ویروس زنده نیستند مثل واکسن تزریقی انفلونزا در بیماران تحت شیمی درمانی خطری ایجاد نمیکنند اما در دوران شیمی درمانی اثر بخشی کافی در پیشگیری از عفونت نخواهند داشت. بهترین زمان برای ایجاد ایمنی کافی رعایت حداقل دو هفته فاصله (قبل و بعد ) از شیمی درمانی است. به عبارت دیگر فرد نباید دو هفته قبل تا دو هفته بعد از واکسن تزریقی انفلونرا شیمی درمانی شود. لازم است بدانیم این فاصله در مورد واکسیناسیون حاوی ویروس زنده حداقل ۴هفته قبل از شروع شیمی درمانی و سه ماه پس از ختم شیمی درمانی است. البته باید به این نکته توجه کرد که پزشک مربوطه شما را از نظر ابتلا بخ انفلونزا خیلی پرخطر بداند و واکسیناسیون انفلونزا حین درمان را نیز تجویز نماید .در هر صورت بیمار باید با نظر پزشک خود اقدام نماید.
نکته اخر در مورد واکسیناسیون در نزدیکان و افراد خانواده بیماران سرطانی است که با آنها زندگی می کنند و در تماس نزدیک هستند. انجام واکسیناسیون انفلونزا در این افراد توصیه اکید می شود تا خطر ابتلا آن ها به انفلونزا و بدنبال آن خطر سرایت بیماری به فرد تحت شیمی درمانی کاهش یابد .
از زبان جناب آقای دکتر سید امیر آل داوود
دانشیار گروه رادیوانکولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
